Norbert Roose

Gedichten Norbert » Proviand

Proviand

Pluimstaart staart

naar het wit tapijt

onder zijn boom

 

loert naar alles

wat beweegt

op zoek naar eten

 

honger lijdt hij niet

in de herfst heeft hij

voldoende nootjes verborgen

in de oksels en spleten van zijn flat

om de winter door te komen

 

het vriest dat het kraakt

maar hij kraakt op tijd

een beukennootje

 

6 december 2014