Norbert Roose
Gedichten Norbert » Proviand
Proviand
Pluimstaart staart
naar het wit tapijt
onder zijn boom
loert naar alles
wat beweegt
op zoek naar eten
honger lijdt hij niet
in de herfst heeft hij
voldoende nootjes verborgen
in de oksels en spleten van zijn flat
om de winter door te komen
het vriest dat het kraakt
maar hij kraakt op tijd
een beukennootje
6 december 2014