Norbert Roose
Beeld & Gedicht » Wervelend
Wervelend
De lucht is super vruchtbaar.
Het gaat me voor de wind.
Ik zie de botten groeien
de glimlach van een kind.
Land lucht en water
zitten in de lift.
Woorden dwarrelen in het rond
trekken aan als een magneet.
Vormen klanken zinnen verzen
die ik nooit vergeet.
16 februari 2014